สิ่งที่อาจารย์สอน

posted on 16 May 2011 21:30 by cynthia in Cynthia
 
คิดว่าทุกคนคงเคยผ่านวัยเรียนกันมาแล้วทั้งนั้น
 
เคยเกลียดอาจารย์กันบ้างมั้ย??
 
 
 
อาจารย์ก็เป็นมนุษย์เหมือนพวกเรา เป็นพนักงานกินเงินเดือนในรูปแบบหนึ่ง ซึ่งก็เป็นธรรมดาถ้าจะมีหลากหลายรูปแบบ ทั้งดี และ ไม่ดี ปะปนกันไป
 
เราเป็นเด็กคนนึงที่จะต่อต้านมากๆถ้าเจออาจารย์งี่เง่า
 
ตอนเรียนพาณิชย์ เราเรียนไปทำงานไป พอเลิกเรียนปุ๊บก็ต้องเปลี่ยนชุดไปทำงานSwensen'sต่อ (เอาชุดมาเปลี่ยนที่วิทลัยเลยนะ ไม่งั้นเข้างานไม่ทัน)
 

 
อาจารย์ท่านนึงที่เราไม่ชอบอยู่แล้วเป็นทุนเดิม ไม่ใช่ความรู้สึกส่วนตัว แต่เพื่อนในห้องเราทุกคนก็ไม่ชอบ เพราะอาจารย์เข้มงวดสุดๆ ดื้อ และเอาแต่ใจมาก
 
เพื่อนเรามีเรื่องกับอาจารย์คนนี้ตั้งแต่วันแรกของการสอน เราจำไม่ได้ว่าเรื่องอะไร แต่เหมือนเพื่อนเราจะไปปีนเกลียวใส่อาจารย์ แต่เรื่องกลับใหญ่โตมาก อาจารย์สอนตามปกติ แต่เช็คขาดทั้งห้อง เท่ากับเวลาเรียนหายไป 2 คาบ
 
(แต่ละวิชาจะมีโควต้าการขาดเรียนให้ อย่างวิชานี้จะขาดได้ 11 คาบ ถ้าเกินนี้ลงเรียนใหม่อย่างเดียว ไม่แน่ใจว่าสายสามัญเป็นเหมือนกันมั้ย แต่ตอนเราเรียนม.ต้น เรื่องเวลาเรียนไม่พอจะไม่ค่อยมีปัญหาเท่าสายอาชีพ)

 
ครั้งที่สองอาจารย์นัดสอบ เพื่อนเราอีกคนดันเผลอไปหลุดกวนอาจารย์เข้า อาจารย์ไม่พูดอะไร แต่เดินออกนอกห้องไปเลย = = เล่นเอาเหวอกันทั้งห้อง สุดท้ายก็ส่งหัวหน้าห้องไปเจรจาว่า อาจารย์ค้าบ จะเอายังไงค้าบ
 
อาจารย์ให้คำตอบมาว่า ส่งเพื่อนคนนั้นมาขอโทษ ไม่งั้นตกยกห้อง
 
อารมณ์เราตอนนั้นไม่ได้โกรธเพื่อนเลย ทุกคนก็ไม่มีใครโกรธเพื่อนคนนั้นเหมือนกัน เพราะเห็นว่าเพื่อนเราไม่ได้ตั้งใจ อีกอย่างก็แค่พูดเล่นด้วยปกติ อาจารย์คนอื่นก็ไม่เห็นจะว่าอะไร ยังคุยยังเล่นกลับซะด้วยซ้ำ แล้วทำไมถึงต้องซีเรียส แถมเอะอะอะไรก็ยกห้อง ใครทำอะไรผิดปุ๊บ ซวยทั้งห้องตลอด -*-
 
แต่เพื่อส่วนรวม เพื่อนเราก็ไปขอโทษแต่โดยดี สุดท้ายก็ได้สอบ แต่ก็ตกเกือบทั้งห้องอยู่ดี orz เพราะเศรษฐศาสตร์มันยากกกกก T______T (นอกจากจะไม่ชอบอาจารย์แล้ว ยังไม่ชอบวิชานี้ด้วย เรียนแล้วปวดตับสุดๆ)
 

 
ทุกๆคาบที่เรียน มักจะมีเรื่องปวดหัวให้นักเรียนเสมอ เพราะถ้ามีอะไรขึ้นมานิดหน่อย อาจารย์ก็จะงอนไม่สอน ลำบากหัวหน้าห้องต้องไปง้อ เพราะฉะนั้นเวลาถึงคาบเศรษฐศาสตร์เมื่อไหร่ ทุกคนจะนั่งตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าดุกดิกทำอะไรทั้งสิ้น แม้กระทั่งยิ้ม = = (เพื่อนเรายิ้มตอนอาจารย์กำลังเทศนา แล้วโดนอาจารย์ด่าว่า เธอตลกมากหรือไง ที่ฉันพูดๆไปมันไม่เข้าหัวเลยใช่มั้ย ไปยืนเรียนหลังห้องจนหมดคาบ!!! ตอนนั้นเพื่อนๆในห้องก็นั่งขำ เลยโดนไล่ไปยืนเป็นเรียนเป็นเพื่อนกันเกือบทั้งห้อง เหลือนั่งเรียนกันอยู่ 4-5 คน = ="""")
 
อาจารย์ชอบพูดอยู่เสมอว่า "เกรดพวกเธออยู่ในมือของฉัน ถ้าทำอะไรให้ฉันไม่พอใจ ก็รอลงเรียนใหม่ได้เลย"
 
เราเลยรู้สึกว่า อะไรก็เอาเกรด เรื่องลงเรียนใหม่มาขู่ ก็อยากได้เกรดดีๆ ก็ไม่อยากเสียเวลาเรียนซ้ำ แต่บางทีก็รู้สึกว่ามันเกินไป เราไม่ค่อยโดนลงโทษเท่าไหร่ แต่เพื่อนๆผู้ชายเราโดนประจำ เพราะแค่มันนั่งนิ่งๆก็ดูกวนตรีนแล้วอ่ะ น่าสงสารมาก ฮ่าๆๆๆๆ

 
ห้องเราทั้งห้องแบนอาจารย์คนนี้ไปเลย โดยเฉพาะกลุ่มเรา เบื่อและเอือมเต็มที นอกจากวิชาจะยากเรียนแล้วเส้นเลือดในสมองแทบจะแตกตายยังไม่พอ ยังต้องมาเครียดกับอาจารย์สอนอีก ใครๆก็อยากให้บรรยากาศเวลาเรียนมันสบายๆทั้งนั้นแหละ เพราะฉะนั้นเด็กๆทุกคนถึงชอบอาจารย์ใจดี สอนสนุก เข้าใจง่ายไง
 
จนมีอยู่ครั้งนึง กำลังจะเลิกเรียน อาจารย์ก็บอกว่าเข้าสอนในครั้งต่อไปไม่ได้ เพราะต้องไปทำธุระ ก็เลยจะสอนวันนี้เพิ่มอีกสองคาบ คือวิชานี้เรียนครั้งละ 2 คาบ แล้ววันที่เรียนก็เป็นสองคาบสุดท้ายพอดี ตามปกติต้องเลิกเรียนประมาณบ่าย 3 ครึ่ง ถ้าสอนต่ออีกสองคาบ ก็จะกลายเป็นเลิก 5 โมง
 
เรายกมือแย้งทันที เพราะต้องไปทำงานต่อถ้าอยู่เรียนเดี๋ยวไปทำงานไม่ทัน เพื่อนเราอีกสองสามคนก็ติดธุระอะไรของมันก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆไม่มีใครอยากอยู่เย็น เราบอกอาจารย์ว่าเช็คขาดก็ได้ค่ะ เพราะอยู่ไม่ได้จริงๆ
 
แต่อาจารย์บอกว่าเช็คขาดแน่ แต่เช็คขาด 4 คาบ รวม 2 คาบที่เรียนมาแล้วด้วย
 
เราก็เฮ้ยยยย ก็กรูนั่งเรียนอยู่จนหมดสองคาบ จะมาเช็คขาดได้ไง เรากับเพื่อนๆขาดได้อีกไม่กี่คาบก็ต้องลงเรียนใหม่แล้ว มาบั่นทอนแบบนี้ก็ยิ่งเหลือน้อยลงไปอีก แถมมันมีผลกับจิตพิสัย 20 คะแนนด้วย โอ้ววววววโน้วววววว
 
คือทุกคนอาจสงสัยว่าลางานไม่ได้หรอ  ก็ลาได้แหละ ถ้าจำเป็น แต่ครั้งนี้เรารู้สึกว่ามันไม่จำเป็นอ่ะ ช่วงที่เราเข้างานเป็นช่วงที่เด็กเลิกเรียน คนเลิกงาน Swensen's คนจะเยอะมากช่วง 5 ถึง 6 โมง  ถ้าเราอยู่เรียนกว่าจะเลิกก็ 5 โมงแล้ว กินข้าวเปลี่ยนเสื้อนั่งรถซึ่งยิ่งเย็นรถยิ่งติด กว่าจะไปถึงก็คงเกือบทุ่มพอดี แล้ว Swensen's พอลูกค้าไม่มีจะไม่ให้เข้างาน แต่ก็ไม่ให้กลับบ้าน คือตังไม่ได้ จะไปไหนก็ไม่ได้ แล้วพอใกล้ๆปิดร้านก็จะ อ่ะเธอ ตอกบัตรเข้างาน ทำได้สองชั่วโมงร้านปิดกลับบ้าน ได้มา 50 กว่าบาท บ้าไปแล้ววว กรูขอตังแม่อยู่บ้านก็ได้
 
= = เพราะฉะนั้นมันไม่คุ้มถ้าเราจะต้องมาเดือดร้อนเพราะความงี่เง่าของอาจารย์ ความผิดเราหรอ ก็เปล่า ก็ดันมีธุระเองอ่ะ แล้วทำไมต้องเอามาลงกับนักเรียนวะ เราโกรธมาก เพราะทำยังไงอาจารย์ก็ไม่ยอม จนอาจารย์บอกว่า "ใครไม่อยากอยู่ก็เดินออกนอกห้องไปเลย"
 
เราก็เลยเดินไปหยิบกระเป๋าแล้วก็ออกจากห้องไปจริงๆ จะเรียนใหม่ก็ไม่สนแล้ว พวกเพื่อนในกลุ่มก็ตามกันออกมาหมด ประมาณ 10 คนได้
 
ในความรู้สึกเราตอนนั้น "เชดดด แมร่งเท่ห์ว่ะ" 55555555555555555+
 
ดูเป็นคณะปฏิวัติอะไรซักอย่าง ภูมิใจกันมาก ฮ่าๆๆๆๆ
 

 
หลังจากนั้นเราก็เข้าเรียนกันตามปกตินะ ก็ยังอคติอยู่เหมือนเดิม จนวันนึงกลุ่มเราทั้งกลุ่มไปส่งรายงานที่ห้องพักครูแล้วก็เลยมีโอกาสได้คุยกับอาจารย์
 
เราก็จำไม่ค่อยได้แล้วว่าอาจารย์พูดอะไรบ้าง แต่ทำให้เราและเพื่อนๆได้ข้อคิดอะไรหลายๆอย่าง จากที่เกลียดมากๆก็กลายเป็นรักและเคารพสุดๆ จะพยายามสรุปและนึกเท่าที่จำได้
 
 

"มาเรียนแล้วต้องได้ให้มากกว่าวิชาความรู้ นั่นคือการใช้ชีวิต และทำยังไงถึงจะดำเนินชีวิตต่อไปได้ในสังคม วันนี้เธอแข็งกับฉันได้ ถึงจะสะบัดตูดเดินออกนอกห้องแล้วไปลงเรียนใหม่ก็คงไม่แคร์ แต่ถ้าวันนึงเธอไปทำงาน เธอต้องเจอคนอย่างฉันหรืออาจจะร้ายกว่าฉันอยู่อีกมากมาย แล้วถ้าเธอทำตัวแบบนี้ถึงทำงานดีแค่ไหนก็คงไม่มีใครชอบ
 
ฉันไม่ได้บอกว่าเกิดมาเป็นเจ้าคนนายคนแล้วจะถูกเสมอ หรือเกิดมาเป็นลูกน้องต้องผิดตลอด แต่เราต้องรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน รู้จักคำว่า "ยอม" รู้จักการใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ ไม่พอใจอะไรให้เก็บไว้ก่อน ไม่ใช่คิดจะพูดจะทำอะไรก็ทำเลย ไม่สนใจใคร คนอื่นจะมองว่าเราไม่รู้จักเด็กไม่รู้จักผู้ใหญ่
 
การจะคุยเล่นกับใคร ให้ดูก่อนว่าเล่นได้มั้ย คนๆนั้นเป็นยังไง บางคนเค้าไม่ชอบเราก็จะโดนโกรธ ถ้าฝ่ายนู้นเค้าเงียบก็จบไป แต่ถ้าฝ่ายนู้นเค้าโวยวายเหมือนที่ฉันทำ ก็จะกลายเป็นมองหน้ากันไม่ติดซะเปล่าๆ เธอเจอฉันแค่อาทิตย์ละ 4 ชั่วโมง ยังจะเป็นจะตาย ถ้าต้องมีปัญหากับเพื่อนร่วมงานที่ต้องเจอกันทุกวันทั้งวันจะเป็นยังไง แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็อยากให้พวกเธออดทน และเก็บมันไว้เป็นประสบการณ์
 
ส่วนเรื่องลงโทษ บางคนถ้าเป็นเรื่องของตัวเองจะไม่ค่อยสนใจ แต่พอเป็นเรื่องของเพื่อนแล้วจะรู้สึกผิด ถ้าทำให้เพื่อนต้องมารับกรรมกับเราไปด้วยก็จะรู้สึกไม่ดี ฉันอยากให้พวกเธอนึกถึงส่วนรวมก่อนคิดจะทำอะไร บางครั้งเราทำผิดคนเดียว แต่อาจทำให้เสียหมด
 
หน่วยเล็กๆเริ่มจากห้องเรียน มีเด็กกลุ่มนึงนิสัยไม่ดี เวลาอาจารย์พูดถึงก็จะเหมารวมทั้งห้อง เด็กห้องนี้เกเร หน่วยใหญ่ขึ้นมาหน่อยก็โรงเรียน เด็กสองคนตีกัน ออกข่าว โรงเรียนเสียชื่อเสียง ไปทำงาน เราบริการแย่แค่คนเดียว แต่เสียทั้งบริษัท เห็นมั้ยว่าบางทีเราทำอะไรผลกระทบมันไม่ได้โดนเราคนเดียว
 
ฉันรู้ว่าในสายตาพวกเธอ ผู้ใหญ่บางคนก็หัวดื้อ ไม่ใช่แค่พวกเธอคิดหรอก บางทีฉันก็คิดเหมือนกัน แต่ทำอย่างพวกเธอไม่ได้ ถึงจะไม่ชอบแค่ไหนเจอหน้าก็ให้ิยิ้มไว้ มันไม่ใช่การเสแสร้ง แต่มันคือมารยาทในการเข้าสังคม แยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวให้ออก นั่นแหละคือบุคคลที่เรียกว่า "ผู้ใหญ่"
 
อาจารย์ที่เธอรักมีมากพอแล้ว ถ้าสิ่งที่ฉันทำมันจะช่วยให้พวกเธอคิดได้ ถึงจะโดนเด็กนักเรียนไม่ชอบขี้หน้าก็ไม่เป็นไร
 

 
เรากับเพื่อนๆน้ำตาซึมกันเป็นแถบๆ ก่อนออกจากห้องแทบจะกราบลาอาจารย์กันเลย เพิ่งรู้ว่าอาจารย์อยากจะสอนเราในเรื่องอะไร หลังจากวันนั้นพวกเราและเพื่อนๆในห้องก็ตั้งใจเรียนกันมากๆ ยังมีแอบกวนอาจารย์อยู่ แต่อาจารย์ไ่ม่งอนเหมือนเดิมแล้ว 5555+
 
 
วันนี้อยู่ดีๆเราก็คิดถึงอาจารย์ขึ้นมา เลยอยากจะเขียนเล่าให้ทุกคนฟังเฉยๆ อาจจะยาวไปบ้าง แต่คงจะเป็นข้อคิดดีๆให้กับใครอีกหลายๆคน ที่กำลังทำงานอยู่เหมือนเรา
 
ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นค่ะ ^ ^
 

Comment

Comment:

Tweet

Order Analysis Essay, save your time and do other important things while well-versed writers take care of your writing work.

#12 By Analysis Essay (31.184.238.73) on 2013-08-19 08:52

According to SEO instructions, bookmarking supposes to be extra effective for your website. SO use the social bookmarking company.

#11 By social bookmarking sites (94.242.214.6) on 2011-12-06 05:37

I opine that it’s not bright solution to consume valuable time writing the custom essay. A lot of people move other way! They don’t create the personal statement themselves. They just pay for an essay now from the reliable essays writing service.

#10 By VASQUEZLORA27 (94.242.214.6) on 2011-12-05 17:16

สำหรับชั้น ไม่ใช่แค่เกลียดอาจารย์นะ ยังเกลียดทั้งคนในห้อง บุคลากรในโรงเรียน ทุกอย่างในโรงเรียน เป็นไปได้อยากจะฆ่าคนพวกนี้ให้ตายให้หมด

#9 By ดิษธนา (223.204.23.190) on 2011-10-18 12:24

นิดนึง...Hot!

#8 By PrettyPig on 2011-05-17 22:27

Hot! Hot! Hot!

เขียนไรก็งี้ได้หรอ

#7 By 0000 on 2011-05-17 22:25

ซึ้งซะตอนสุดท้ายอะ TAT Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#6 By Zamai Rez on 2011-05-17 19:58

อ่านแล้วได้อะไรเยอะ แปะดาววว

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#5 By Philos & Cynthia on 2011-05-17 12:50

Hot! Hot! Hot!

#4 By SinfulMiMic on 2011-05-17 12:49

ตอนแรกเปิดมาตกใจ ยาวมาก หนาแน่น 55
แต่สุดท้ายก็อ่าน
แล้วก้คิดว่า ดีนะที่เลือกอ่าน ชอบๆ
Hot!

#2 By on 2011-05-16 22:08

Hot! Hot! Hot!

#1 By kuroneko on 2011-05-16 22:03